خاطرات منو دخترم

زمستان آمد...... با آمدنش پناهی برایم آورد .......... تا در روز های سرد و طاقت فرسا ...... خانه ام را گرم کند . گرمی دلپذیر و دل انگیز  مادرانه هایی دارم از جنس برف برف ..... همان سپیدی های روی زمین  برف یعنی امید برای زندگی.....  پناهم را حتی به دنیا هم نمیدهم  زیرا  اوست ضربان قلبم و روحم  آری  اوست همه دنیای من  ...